tadi, mamy call anty, cakap papa masuk itu rumah sakit.
mamy cakap, aku mesti pulang. papa suruh.
mula-mula rancang okey lah. pulang malam ni juga.
tapi, bila di fikir-fikir balik, aii! malam sudah. bahaya ni. tak boleh!
aku call mamy lagi balik. tanya keadaan papa. sama ada okey atau tak.
kalau okey juga. esok pagi seja kami pulang. tapi kalau tidak, malam ni juga kami pulang itu tawau.
aku; okey juga papa? kalau tak malam ni juga kami pulang.
papa; okey juga~~
aku; kami pulang malam ni lah juga?
papa; yayang sudah jalan-jalan?
aku; sudah juga.
papa; sudah dapat beli barang yayang?
aku; belum lagi. kami pulang lah malam ni? kalau papa okey juga, esok seja kami pulang.
papa; kalau yayang belum dapat beli apa-apa, esok seja la yayang pulang. jalan-jalan lah dulu.
aku; :'( :'( :'(:'(~~~~~~~~
papa; papa SAYANG yayang.
aku; aku pun!!!!!!!!!!!!!!!!!
papa; beli lah dulu barang yayang mau. esok lah baru pulang.
aku; urm,urm,urm,urm~~~~~~~~
mood happy sudah lari jauh-jauh! :(:(:(:(:(:
risau yang teramat sangat.
papa aku penat bah tu kan.
aku pun macam tu, kalau telampau lama jalan, aku jadi penat dan terus sakit dada.
dan sebab itu lah papa masuk hospital.
dia PENAT.
papa sihat-sihat seja time ni. okey bah. tak ada tanda-tanda sakit pun.
tak ada nampak sakit pun kan? happy lagi bawa oggok main brum-brum. nah, itu tandanya papa aku cuma penat seja masa round2 kk. PENAT tu yang buat papa aku sakit KEPENATAN.
mama aku seja tu yang kasi takut-takut aku. sengaja dia. suka buat aku risau.
biar dia cakap yang aku ni mana pandai risau. tapi sebenarnya aku ni peRISAU juga bah.
kalau sudah risau tu, hilang sifat diri ku sendiri yang sebenarnya. (dalam diam-diam) tak mau tunjuk! :(
papa okey, dia cuma penat. aku yakin itu.
papa tak akan apa-apa. dia cuma penat. aku yakin itu.
papa kurang rehat sebab penat. aku yakin itu.
papa akan okey lepas ni, dan aku yakin itu sangat-sangat.
aku tak perlu risau sebab aku YAKIN yang papa aku akan okey. :)
